ครั้งหนึ่งโทรทัศน์เคยเป็นศูนย์กลางของครอบครัวไทย ไม่ว่าจะเป็นการนั่งดูข่าวภาคค่ำ รอคอยละครหลังข่าว หรือเฝ้าติดตามรายการโปรดตามเวลาที่กำหนด แต่ปัจจุบันเพียงมีโทรศัพท์มือถือเครื่องเดียวก็สามารถเลือกดูข่าว ละคร และความบันเทิงได้ทุกที่ทุกเวลาโดยไม่ต้องรออยู่หน้าจอโทรทัศน์เหมือนในอดีต
วันที่ 21 พฤศจิกายนของทุกปี องค์การสหประชาชาติ (UN) กำหนดให้เป็น วันโทรทัศน์โลก (World Television Day) เพื่อให้ตระหนักถึงบทบาทของโทรทัศน์ในการเผยแพร่ข่าวสารและสร้างความเข้าใจในสังคม แต่ในวันที่ผู้ชมมีทางเลือกมากขึ้นโทรทัศน์ยังมีความสำคัญกับคนไทยอยู่หรือไม่?
ผลสำรวจล่าสุดจากสำนักงานสถิติแห่งชาติและ กสทช. พบว่า 83.7% ของผู้ตอบแบบสำรวจยังคงรับชมรายการโทรทัศน์ โดยกลุ่มอายุ 58–76 ปีมีสัดส่วนผู้ชมสูงที่สุดถึง 91.7% ขณะที่กลุ่มอายุ 18–24 ปีอยู่ที่ 71.8% สะท้อนว่ารายการโทรทัศน์ยังอยู่ในชีวิตคนไทยแม้พฤติกรรมการรับชมจะแตกต่างกันตามช่วงวัย
จากเดิมที่ต้องรอคอยรายการตามผังออกอากาศ ปัจจุบันผู้ชมสามารถดูละครย้อนหลังผ่าน YouTube ติดตามข่าวบน TikTok หรือเลือกชมซีรีส์ผ่านสตรีมมิงได้ตามต้องการ โทรทัศน์จึงไม่ใช่ผู้กำหนดอีกต่อไปว่าต้องดูอะไรและเมื่อไหร่
ความเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลต่ออุตสาหกรรมโทรทัศน์ไทยโดยตรง รายงาน Digital News Report ฉบับล่าสุดของ Reuters Institute ระบุว่า ช่องทีวีดิจิทัลจากเดิม 24 ช่อง เหลือเพียง 14 ช่อง ขณะที่เม็ดเงินโฆษณาออนไลน์แซงหน้าโทรทัศน์เป็นครั้งแรก สะท้อนความท้าทายของธุรกิจทีวีที่ต้องแข่งขันกับแพลตฟอร์มออนไลน์มากขึ้น
อย่างไรก็ตามการลดลงของจำนวนช่องไม่ได้หมายความว่าคนไทยเลิกดูเนื้อหาจากโทรทัศน์ เพราะละคร ข่าว และรายการวาไรตี้ยังเข้าถึงผู้ชมผ่านช่องทางออนไลน์ได้ อีกทั้งโทรทัศน์ยังมีบทบาทสำคัญในการรายงานข่าว เหตุการณ์สด และเป็นช่องทางเข้าถึงข้อมูลของประชาชนบางกลุ่ม
ท้ายที่สุดสิ่งที่กำลังร่วงโรยอาจไม่ใช่โทรทัศน์ทั้งหมด แต่เป็นยุคที่คนไทยต้องนั่งรอรายการโปรดผ่านหน้าจอเดียวกัน เพราะวันนี้ผู้ชมมีอิสระในการเลือกมากขึ้น อนาคตของโทรทัศน์จึงอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนคนที่เปิดทีวี แต่ขึ้นอยู่กับว่าอุตสาหกรรมจะปรับตัวอย่างไรให้ผู้ชมยังอยากติดตาม




